təsadüf

təsadüf
сущ.
1. случай (то, что произошло, случилось; непредвиденное событие, происшествие). Qəribə bir təsadüf необыкновенный случай, gözlənilməz təsadüf неожиданный случай, təsadüfün qurbanı жертва случая, təsadüfə bel bağlamaq надеяться на случай, təsadüf bütün planlarımı pozdu случай разрушил все мои планы, onları yalnız təsadüf ayıra bilər их может разлучить только случай
2. случайность
1) непредвиденное, неожиданное обстоятельство; случай. Xalis təsadüf чистая случайность (чистый случай), xoşbəxt təsadüf счастливая случайность (счастливый случай), hər cür təsadüf ola bilər случайности могут быть всякие
2) обстоятельство, явление, не вытекающее с необходимостью из каких-л. условий; то, что может быть и может не быть; случай. İnsanın doğulması təsadüf, ölümü isə qanundur (A. İ. Kuprin) рождение человека – случайность, а смерть – закон. (А. И. Куприн)
3) обстоятельство, явление, не обусловленное причинно. Təsadüflər yoxdur, həyatın bütün hadisələri əsaslıdır случайностей нет, все явления жизни обоснованны
4) филос. объективно существующая форма причинной обусловленности, не основанная на внутренней существенной необходимости. Təsadüf və zərurət fəlsəfi kateqoriyalardır случайность и необходимость – философские категории, təsadüf zərurətin təcəssüm formasıdır случайность есть форма воплощения необходимости
3. встреча (неожиданное столкновение с кем-, чем-л.). Nə xoş təsadüf! какая приятная встреча!; əlinə təsadüf düşüb подвернулся случай; təsadüf etmək: 1. встречать, встретить:
1) неожиданно увидеть идущего навстречу, сойтись с ним. Yoldaşına küçədə təsadüf etmək встретить товарища на улице
2) неожиданно обнаружить перед собой. Küçədə iki-üç nəfərə təsadüf etmək olardı на улице можно было встретить двух-трёх человек; belələrinə az təsadüf etmək olar таких можно встречать очень редко; 2. приходиться, прийтись. Nizaminin yaradıcılığı XII əsrə təsadüf edir творчество Низами приходится на XII век; 3. совпадать, совпасть. Səfər bayrama təsadüf etmişdir поездка совпала с праздником
◊ hər təsadüfə qarşı на всякий случай

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Поможем написать курсовую

Полезное


Смотреть что такое "təsadüf" в других словарях:

  • šaduf — šàduf m DEFINICIJA reg. ručno pokretana sprava za ispumpavanje vode, izumljena još u antici, a i danas se upotrebljava u Egiptu, Indiji i drugim zemljama ETIMOLOGIJA arap. shadūf …   Hrvatski jezični portal

  • təsadüf — is. <ər.> 1. Baş vermiş gözlənilməyən, nəzərdə tutulmayan hadisə; qəziyyə, vəqə, əhvalat. <Tosya Fəraməzə:> Neçin bir neçə ay əvvəl təsadüf bizi bir birimizə rast gətirdi? Ç.. 2. Gözlənilmədən rastlaşma, görüşmə. Məhərrəm bu… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təsadüfən — z. <ər.> Gözlənmədən, gözlənilmədən, təsadüfi olaraq, təsadüfi. Təsadüfən Nəbi o gün yoldaşlarını Dəvəboynuna göndərmişdi. «Qaçaq Nəbi». Haman qəribə «ovçunun» təsadüfən vurduğu bu göyərçini götürüb yarasını yoxladım. M. Rz …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təsadüf — ə. rast gəlmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • təsadüfən — ə. gözlənilmədən, birdən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • düşmək — f. 1. Öz ağırlığının təsiri ilə yerə enmək, yuxarıdan aşağıya enmək, tökülmək. Göydən üç alma düşdü. . . (nağılların sonu). Paraşütlə düşmə. Qayadan dərəyə iri daşlar düşürdü. – Bu zaman bir bomba düşür uzağa; Dalğa vurub onu sərir torpağa. M. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təvarüd — ə. 1) bir birinin arxasınca gəlmə, təsadüfən birgə gəlmə; 2) bir vaxta düşmə, bir vaxtda olma; 3) iki şairin təsadüfən (bir birindən xəbərsiz) eyni məzmunda və ya eyni sözlərlə söylədikləri beyt və misra …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ayaq — 1. is. 1. İnsan və heyvanın yeriməsinə xidmət edən bədən üzvü. Balaca ayaq. Qarın üstündə heyvan ayağının izi var. Ayaq barmaqları. – Təkərlərin səsi, atların ayaqlarının tappıltısı meşələrə səs salırdı. N. N.. Fərraşlar Məşədi Həsəni yıxıb… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • görüşmək — qarş. 1. Bir birini görmək. <Yusif:> On ildir ki, Şamdan ilə görüşməmişəm. N. N.. Hacı onun otağına adam göndərib görüşmək istədiyini bildirdi. M. S. O.. 2. Əl verib salamlaşmaq, hal əhval soruşmaq. Üç həftə əvvəl, Mehriban bütün… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ittifaq — 1. is. <ər.> 1. Ayrı ayrı şəxslərin, qrupların, cəmiyyətlərin, siniflərin sıx birləşməsi, rabitəsi. Fəhlələrlə kəndlilərin ittifaqı. Xalqların qardaşlıq ittifaqı. // Ümumiyyətlə, birlik, söz birliyi, həmrəylik. Hər işdə çü ittifaq xoşdur;… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nadir — sif. <ər.> Aztapılan, az təsadüf edilən, az ələ düşən. Nadir kitab. Nadir əlyazması. Nadir şey. – Səxavət olmayan kəsdə şücaət feli nadirdir; Kərəmsiz kimsəni hər yerdə gördüm, bihünər gördüm. M. V. V.. Nadir hallarda – arabir, hərdənbir,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Книги

Другие книги по запросу «təsadüf» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»